ΔΕΠ:Υ(Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας)

Είναι από τις συχνότερες διαταραχές παγκοσμίως και αποτελεί τη συχνότερη διάγνωση σε παιδιά σχολικής ηλικίας.

Χαρακτηρίζεται από αυξημένα, σε σχέση με το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού, επίπεδα απροσεξίας, υπερκινητικότητας και παρορμητικότητας, που επηρεάζουν τη φυσιολογική λειτουργικότητα του παιδιού.

Η διαταραχή είναι πολύ πιο συχνή στα αγόρια απ' ότι στα κορίτσια και η συχνότητα ποικίλλει ανάλογα με το αν οι μελέτες αφορούν γενικό ή κλινικό πληθυσμό (από 4:1 ως 9:1).

Η ακριβής αιτιολογία δεν έχει ακόμα εξακριβωθεί, όμως οι παράγοντες που σχετίζονται με τη διαταραχή αυτή είναι: βιολογικοί, κληρονομικοί και περιβαντολογικοί (δυσλειτουργία οικογένειας).

Πρωτογενή Συμπτώματα :

Απροσεξία: Έλλειψη συγκέντρωσης, φαίνεται σαν να μην ακούει όταν του μιλούν, δυσκολεύεται να ακολουθήσει οδηγίες και να ολοκληρώσει τις εργασίες του. Το μυαλό του φαίνεται να' ναι αλλού.

Υπερκινητικότητα: Το πιο εμφανές σύμπτωμα. Τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ κινούνται πιο πολύ ακόμα και στον ύπνο τους. Κουνούν τα χέρια και τα πόδια νευρικά όταν κάθονται, σηκώνονται από το θρανίο τους συχνά, τρέχουν, σκαρφαλώνουν, μιλούν υπερβολικά.

Παρορμητικότητα: Ενεργούν χωρίς να σκεφτούν τις συνέπειες των πράξεών τους, δεν περιμένουν τη σειρά τους, πετάγονται, διακόπτουν τους άλλους, απαντούν πριν ολοκληρωθεί η ερώτηση.

Δευτερογενή συμπτώματα:

Συχνά είναι επιθετικά, διασπαστικά, αδιάκριτα, κάνουν φασαρία, δυσκολεύονται να διατηρήσουν κοινωνικές σχέσεις με άλλα παιδιά, συγκρούονται με τους άλλους, έχουν χαμηλή σχολική επίδοση, χαμηλή αυτοεκτίμηση και στην εφηβεία μπορεί να αναπτύξουν παραβατική συμπεριφορά.

Η διάγνωση μπορεί να γίνει από παιδίατρο-αναπτυξιολόγο, παιδοψυχίατρο και ψυχολόγο.

Αντιμετώπιση:

Θεραπεία της συμπεριφοράς (εκμάθηση κοινωνικών δεξιοτήτων και στρατηγικών επίλυσης προβλημάτων).